remya siva kumar

കവിത: രമ്യ. മനസിലെന്നേ മരിച്ചകണക്കേഓർമ്മപ്പായലിൻറെകനംകൊണ്ട്ചലനമില്ലാതായിപ്പോയആറ് കണക്കെ നീ..ആരെയും നോവിക്കാതിരിക്കാൻഉള്ളിലെ കനലിൽകനൽകൂട്ടിപ്പുകച്ചുനീയൊറ്റയ്ക്ക്ചൂടുതേടി…ആരും ആർക്കുംആശ്വസമാകില്ലെന്നറിയാം.നിൻറെ കനലിൽഅൽപ്പംവെള്ളമൊഴിക്കാനെനിക്കാവില്ലെന്നുംപറയാൻ മടിച്ച നിന്നോട്ചോദിക്കുന്നതുതന്നെ തെറ്റെന്നുകരുതിരാവേറെയായാലുംകണ്ണുതുറന്ന് നിന്നെത്തേടുന്നചിന്തവരെയെത്തി, എൻറെയുറക്കം.പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽഒന്നറിയാൻശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽആഗ്രഹങ്ങൾക്കർഥവിരാമമിട്ട്നീ പോകില്ലായിരുന്നുവെന്ന, ചിന്തയുടെതൂക്കുകയറിൽത്തൂങ്ങിഞാനിങ്ങനെ കഴിയേണ്ടിവരില്ലായിരുന്നുനീ മിത്തായപോലെ,അതുമൊരു തോന്നലാകാം..